Środki żrące

Preparaty te dzielą się na dwie podstawowe grupy: substancje zawierające mocne kwasy lub mocne zasady. Do tych pierwszych należą m. in. odrdzewiacze (np. kwas fosforowy). Silne zasady znajdują się w środkach do czyszczenia syfonów i rur kanaliza­cyjnych (w Krecie jest podchloryn sodowy i wodorotlenek sodo­wy), preparatach do piekarników (np. Termax, w którym głów­nym składnikiem jest wodorotlenek sodowy) oraz wybielają­cych, zawierających stężony podchloryn sodowy (np. Bielinka, ACE).

Nieczęsto, ale jednak zdarzają się zatrucia płynem akumula­torowym, w którym znajduje się stężony roztwór kwasu siarko­wego.

Kwasy i zasady mają silne miejscowe działanie żrące na błony śluzowe przewodu pokarmowego, skórę i oczy. Jeśli dojdzie do zatrucia środkami zawierającymi te substancje, przebieg jego jest bardzo poważny, obarczony ciężkimi powikłaniami, a nieraz zagrożeniem życia. Przytrafiają się one przypadkowo, przede wszystkim dzieciom, z powodu niefrasobliwości rodziców pozo­stawiających te preparaty w zasięgu ich ręki. Osobom dorosłym zdarza się to wskutek pomyłkowego wypicia płynu z nieorygi­nalnego, nie oznakowanego pojemnika. Dzieci, i to dzieci młod­sze, najczęściej ulegają zatruciu Kretem, Bielinką, Termaxem. Dolegliwości występują wtedy natychmiast, niezależnie czy bę­dzie to kwas, czy zasada. Jest to głównie palenie w jamie ustnej, gardle, przełyku i ogromny ból związany ze zmianami oparze- niowymi na błonach śluzowych. W razie połknięcia i przedosta­nia się preparatu do żołądka, występują zaburzenia połykania, silne bóle brzucha, wymioty (mogą być z krwią), duszność wskutek obrzęku krtani. Na śluzówkach jamy ustnej widoczne są wyraźne zaczerwienia, wybroczyny i krwawienia. Błona ślu­zowa może być niekiedy zmleczała. Konieczna jest jak najszyb­sza hospitalizacja na oddziale chirurgicznym ze względu na możliwość powikłań wymagających interwencji zabiegowej. Wcześniej jednak trzeba przeprowadzić konsultację laryngolo­giczną, aby ocenić zakres zmian oparzeniowych w obrębie jamy ustnej, okolicy krtani i strun głosowych oraz wrót przełyku.

Co robić? U osoby dorosłej, do 15 minut od chwili zatrucia, należy spróbować sprowokować wymioty, podając wcześniej 1 – 2 szklanki wody i białka jaj kurzych. Po upływie tego czasu moż­na już tylko polecić wypicie białka jaj kurzych i jak najszybciej odwieźć poszkodowanego do szpitala, jeżeli jest to możliwe, lub wezwać karetkę. W zatruciach bardzo stężonymi kwasami stan chorego szybko pogarsza się i należy natychmiast zawiadomić pogotowie ratunkowe.

Decyzja o tym, czy sprowokować u dziecka wymioty, czy nie, jest trudna. Często upływa więcej niż 15 minut, zanim zorientuje­my się, że mogło dojść do kontaktu z trucizną. Co prawda objawy, przede wszystkim ból, pojawiają się wcześnie, jednak płacz dziecka nie od razu nasuwa na myśl taką możliwość, chyba że okoliczności wyraźnie na to wskazują. W przypadku małych dzieci najrozsąd­niejszym postępowaniem jest podanie białka jaj kurzych i zawia­domienie pogotowia ratunkowego o podejrzeniu zatrucia substan­cją żrącą. Pospieszne, w zdenerwowaniu wywołane wymioty, nawet w czasie w którym jest to dozwolone, mogą przynieść dodatkowe szkody. Nie wolno podawać środków przeczyszczających.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.