Woda studzienna

Pomijając ewentualne zanieczyszczenia bakteryjne, woda stu­dzienna może być przyczyną niebezpiecznych zatruć, głównie u bardzo małych dzieci (noworodków i niemowląt). Zdarzają się one znacznie częściej w środowisku wiejskim. Ich przyczyną są przedostające się do wód gruntowych, a następnie za ich pośrednictwem do dość płytkich studni, azotyny i azotany z niewłaści­wie składowanych nawozów azotowych.

Związki azotowe powodują w organizmie powstanie nieprawi­dłowej formy hemoglobiny, zwanej methemoglobiną, która nie jest zdolna do przenoszenia ani tlenu, ani dwutlenku węgla. Działanie związków azotu na hemoglobinę jest dosyć szybkie i u małych dzieci doprowadza do pojawienia się gwałtownych ob­jawów. Nasilenie ich zależne jest od zawartości azotynów w wo­dzie oraz powstałej methemoglobiny: powoduje przede wszyst­kim zasinienie warg, płatków uszu, pojawienie się szaroniebieskiego zabarwienia języka. Następnie obserwuje się duszność, niepokój, zaburzenia przytomności, zasinienie całej skóry, zabu­rzenia oddychania oraz dołączają się bóle i zawroty głowy. W bardzo ciężkich przypadkach – jeżeli odpowiednio wcześnie nie zostanie podana odtrutka – może nastąpić śmierć. Dorośli są mniej podatni na związki azotowe z wody studziennej, ale rów­nież u nich może dojść do zatruć. Podobne objawy wywołuje sa­letra spożywcza stosowana przy konserwacji mięsa i wędlin.

Co robić? W razie wystąpienia opisanych symptomów osoba zatruta powinna znaleźć się jak najszybciej w szpitalu.

Podstawowym działaniem jest zapobieganie, przede wszyst­kim prawidłowe przechowywanie nawozów azotowych z dala od źródeł wody, pod zadaszeniem, w szczelnie zamkniętych opako­waniach. Konieczne jest okresowe badanie wody studziennej pod względem czystości i zawartości różnych związków chemicznych, które wykonuje Terenowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna. W razie wykrycia jakichkolwiek nieprawidłowości nie wolno uży­wać wody z zanieczyszczonej studni.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.