Zatrucia środkami czyszczącymi

Proszki do prania, preparaty wybielające, środki i płyny do czyszczenia urządzeń kuchennych czy sanitarnych oraz mycia naczyń i inne stosowane w domu na co dzień, okazały się drugą – co do częstotliwości występowania – przyczyną zatruć, szczegól­nie u dzieci. Osoby dorosłe bardzo rzadko im ulegają, przeważnie przez omyłkę, po nadużyciu alkoholu, dochodzi do wypicia róż­nych chemikaliów, które przechowywane były w nieoryginal­nych, nie oznakowanych pojemnikach, np. w butelkach po napo­jach chłodzących lub po alkoholu.

Płyny do mycia naczyń

Zwykle ze względu na smak i konsystencję nie zdarzają się przypadki wypicia dużych ilości. Środki te nie stanowią większe­go zagrożenia poza wywołaniem biegunki i wymiotów. Do bar­dzo groźnych objawów dochodzi wówczas, gdy podejmie się pró­bę wymuszenia wymiotów. Podanie czegokolwiek do picia powo­duje wytworzenie piany, która w czasie wymiotów może przedo­stać się do tchawicy i oskrzeli doprowadzając do zachłyśnięcia. Dlatego po wypiciu płynu do mycia naczyń nie prowokuje się wy­miotów, aby zaś zmniejszyć wytwarzanie piany, można podać dziecku 2-3 łyżeczki lub 1-2 kapsułki leku o nazwie Espumisan. Jeśli płyn niechcący przedostanie się do oczu, trzeba je dokładnie przemyć bieżącą wodą.

Proszki do prania

W przypadkowych zatruciach nie jest możliwe połknięcie większych ilości proszku.

W składzie proszków do prania znajdują się środki po­wierzchniowo czynne (detergenty anionowe, kationowe, niejono­we), polifosforany, krzemiany, siarczan i węglan sodowy. Niektó­re proszki zawierają enzymy. Wszystkie te składniki wywierają działanie drażniące na błonę śluzową przewodu pokarmowego i spojówki. Detergenty kationowe działają dość silnie wymiotnie, a niektóre mają niewielkie właściwości pieniące. Po spożyciu od­czuwa się bolesność i pieczenie w jamie ustnej, przełyku, bóle brzucha, wymioty, biegunkę. Należy dziecku wypłukać lub oczy­ścić jamę ustną, podać do wypicia, jeśli jest w domu, żel aluminiowo-fosforowy lub gealcid (leki stosowane w chorobie wrzodo­wej). Nie ma konieczności prowokowania wymiotów. Gdyby po­jawiło się duże zaczerwienienie błon śluzowych, można skonsul­tować się z lekarzem laryngologiem. W razie skażenia oczu trze­ba jak najszybciej przemyć je letnią, bieżącą wodą, a jeśli objawy podrażnienia utrzymują się – zgłosić się do lekarza okulisty.

Płyny do czyszczenia zlewów, wanien itp.

Preparaty te zawierają podobne składniki jak proszki do pra­nia, a dodatkowo substancje wybielające – chlor lub podchloryn sodu, które mogą być przyczyną zarówno zatruć wziewnych (przez drogi oddechowe), jak i doustnych. Dochodzi do nich w czasie czyszczenia zlewów, wanien lub muszli sedesowych. Wy­dzielające się chlor i chlorowodór działają drażniąco na drogi od­dechowe, w większych stężeniach powodują kaszel, uczucie ?za­tykania”, braku powietrza. Prawdopodobnie każdy z nas nieraz doświadczył przykrej, piekącej i duszącej woni tych preparatów. Zwykle dolegliwości ustępują po kilku lub kilkunastu minutach.

Toksyczność polega na działaniu silnie drażniącym na błony śluzowe, spojówki, skórę oraz drogi oddechowe; w tym ostatnim przypadku może dojść do poważnych zaburzeń, nierzadko z pew­nym opóźnieniem, nawet 24-godzinnym. Przy kontakcie wziew- nym początkowo występuje wzmożone łzawienie, pieczenie oczu, palenie w jamie ustnej i gardle, uczucie duszności. Skóra może być podrażniona i zaczerwieniona, swędzi, piecze.

Co zrobić, jeśli pojawią się te dolegliwości? Przede wszyst­kim przerwać pracę i wyjść na świeże powietrze. Przedłużają­ca się duszność, mimo zaprzestania kontaktu z tymi preparatami, jest podstawą do zgłoszenia się do szpitala. Czasami obserwację zaleca się ze względu na opóźnienie w wystąpieniu powikłań. Rzadziej zdarza się ostra duszność astmatyczna, na ogół tylko u osób z chorobami oskrzeli. Bardzo duże nasilenie objawów, wywołane skurczem oskrzeli, wymaga przewiezienia do szpitala i dożylnego zastosowania leków rozszerzających oskrzela.

Przy podrażnieniu skóry należy obficie zmyć uszkodzone miejsca wodą, a w razie utrzymywania się dolegliwości – skonsul­tować się z lekarzem dermatologiem lub chirurgiem.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.